Leon's LJ

pawet @ 2009-11-10T18:15:00

2009-11-10T16:18:04Z

З ранейшага, на Павеце: Ян Чачот. Спевы пра даўніх ліцьвінаў

Усе 55 баладаў Яна Чачота

Гарадзенская ТЭЦ у 20-я и 30-я гг.

2009-11-09T15:59:26Z

77 p.p. Lida

2009-11-08T16:52:01Z

З асабістага альбома паручніка Чыжа.
Працяг.

Цукерня "Америанка" ...
Пра гэта кафэ ўспамінаюць усе старажылы.
Месца знаёмстваў, правядзенні збораў клубаў, месца дзе лётчыкі 5-га палка канкуравалі з пяхацинцамі з 77 п.п. за гімназістак :)
Знаходзілася на скрыжванні вуліц Сувальскай і 3-га Мая (Савецкай і Ленінскай :)

Некалькі здымкаў зробленых вакол "Амерыканкі" (не з альбома Чыжа)

Павет

2009-11-08T16:48:13Z

Часткова пераблены літаратурная частка Павета

Выбранае з Павета :)

Стихи Незнакомки
Стихи Незнакомки. Надежда
Ірына Багдановіч. Сармацкі Альбом

Леў Сапега i яго час

2009-11-07T09:36:05Z

Новае на Павеце:
Леў Сапега (1557-1633 гг.) i яго час: зборнік навуковух артыкулаў

Разглядаецца эпоха другой паловы ХVI - першай трэці XVII ст. у гісторыі Вялікага княства Літоўскага і розныя аспекты дзейнасці Л.Сапегі ў яе кантэксце. 2007. - 422 с.

Фарматы: PDF і HTML(XML).

77 p.p. Lida

2009-11-06T14:27:04Z

З асабістага альбома паручніка Чыжа.
Працяг.

77 p.p. Lida

2009-11-05T14:25:58Z

З асабістага альбома паручніка Чыжа.

Працяг.

77 p.p. Lida

2009-11-04T16:59:24Z

З асабістага альбома паручніка Чыжа.
77 полк пехоты ў Лідзе, 30-я гады.

pawet @ 2009-11-03T19:53:00

2009-11-03T18:05:28Z

Віншую стужкафрэнда feduta з ДН!

pawet @ 2009-11-02T21:54:00

2009-11-02T19:56:24Z

Лекцыі І.С. Дмитриева. Адзначу, што гэта найвялікшы адмысловец па гісторыі навукі.
Неверагодна цікавыя лекцыі прафесара СПбГУ ляжаць тут

“Асоба і час”

2009-10-31T21:51:45Z

Абсалютна няма часу, але ўсё адно ўрыўкамі чытаю беларускі біяграфічны
альманах "Асоба і Час".

Тэма Віленскага ўніверсітэта – маё старое каханне, таму “Квартирант (Письма М. Малиновского И. Лелевелю)” (публікацыя А. Федуты) прачытаў з вялікай цікавасцю.

Абсалютна новай інфармацыяй для мяне былі мемуары Ганны Герыч – пляменніцы Тадэвуша Рейтана (публікацыя Вольгі Гарбачовай).

Пра жыццё пісьменніцы захавалася не шмат звестак. Радзілася каля 1789 г. у Слуцкім павеце. Бацька – Міхал Рэйтан, сын наваградскага падкаморага Дамініка Рэйтана, брат знакамітага Тадэвуша Рээтана. Ганна выйшла замуж за Караля Герыча і была уладальніцай знакамітай Ішкалдзі на працягу 18 гадоў. Яе сын Эдвард у чыне падпаручніка прыняў удзел у паўстанні 1830-31 гг. За што Ішкалдзь была канфіскавана царскім урадам, а сама Ганна, услед за сынам эмігравала ў Парыж дзе і напісала свае найцікавейшыя мемуары. Усе, хто цэніць такога кшталту літаратуру з задавальненнем іх прачытаюць. Мемуары ўпершыню надрукаваныя па-беларуску. Успаміны прысвечаныя апісанню побыту і звычаяў нашай шляхты перыяду ВКЛ, дзядзьку Ганны – Рэйтану, і т.д.

Увогуле гэта вельмі смачны тэкст ! :)

Ян Матэйка - "Рэйтан, або заняпад Рэчы Паспалітай" алей, 1866.

pawet @ 2009-10-31T15:47:00

2009-10-31T13:49:37Z

1916 г. Пажар.

pawet @ 2009-10-29T18:42:00

2009-10-29T16:45:38Z

Цалкам у PHP (на новым "рухавіку") перароблены найвялікшы раздел сайта "Павет"
"Гісторыя"

pawet @ 2009-10-25T21:09:00

2009-10-25T19:21:37Z

Член-карэспандэнт Акадэміі навук СССР, ганаровы акадэмік АН Беларусі, акадэмік Акадэміі навук Казахскай ССР, Ціхаў Г.А. нарадзіўся 1 траўня 1875 г. у мястэчку Смалявічы пад Мінскам.

Ціхаў Г.А., 1958 г. фотаздымкі з часопіса "Life"

А зараз маленькая "разыначка" з артыкула (тэкст не рэдагаваны):
Вялікі ўплыў у дзяцінстве на юнага Гаўрыіла аказаў дзед па маці Гаўрыіл Міхайлавіч Зубковіч. Ціхаў пісаў: "Для мяне і сёстры было вялікім шчасцем ездзіць на вакацыі ў каханыя Смалявічы, дзе жылі бацькі маці, і ўспаміны аб гэтых падзеях майго далёкага дзяцінства … звязаны з маім дзядулем, якога я вельмі кахаў. Калі наша калыска пад'язджала да хаты, я выскокваў з яе на ходу і са слязьмі радасці кідаўся да дзеда на шыю. Дзед таксама вельмі кахаў мяне, не адпускаў ні на крок, а падчас ежы абавязкова саджаў побач з сабой. Дзядуля Гаўрыіл (мне далі гэтае ж імя ў яго гонар) у маладосці скончыў духоўную семінарыю … Чалавек адораны, з вялікімі здольнасцямі да малявання, ён дзіўна тонка адчуваў і разумеў прыроду. Ён з такім натхненнем распавядаў аб ёй, так ярка, так вобразна, што я ягоныя расказы запомніў на ўсё жыццё".

Прозвішча дзеда, Гаўрыіла Міхайлавіча Зубковіча, знайшлося ў спісах выпускнікоў 1839 г. у той час яшчэ ўніяцкай Літоўскай духоўнай семінарыі якая знаходзілася у Жыровічах. З 1856 г. дзед астранома стаў настаяцелям храма св. Мікалая ў Смалявічах і служыў тамака святаром да 1888 г.

Дзядзька астранома па маці – Уладзімір Гаўрыілавіч Зубковіч нарадзіўся 26 сакавіка 1863 г., стаў святаром, і два тэрміна, з 1901 г. па 1907 гг. і ад пачатку 20-х гадоў па 1937 г. таксама служыў настаяцелем храма св. Мікалая ў Смалявічах. У 1937 г. 29 снежня 1937 г. а. Уладзіміра арыштавалі, абвінаваціўшы ў сяброўстве ў так званай "шпіёнскай контррэвалюцыйнай паўстанцкай арганізацыі”. Падчас допытаў а. Уладзімір сумленнем сваім не пакрывіў, не падпісаў данос на свайго епіскапа і мужна вытрымаў усе катаванні. Па прысуду Адмысловай тройкі НКУС 74-летні святар быў расстраляны ў Мінску 31 студзеня 1938 г. Рашэннем Святога Сінода Беларускай Праваслаўнай Царквы ад 28 кастрычніка 1999 г. протаіерэй Уладзімір Зубковіч быў услаўлены як мясцовашанаваны святы, адзін з 23-х новапакутнікаў Мінскай епархіі, а на Архірэйскім Саборы РПЦ у 2000 г. прылічаны да аблічча новапакутнікаў і спавядальнікаў XX ст.

Такім чынам Ціхаў Г.А. – пляменнік беларускага праваслаўнага святога. Ён усё жыццё заставаўся глыбока рэлігійным чалавекам, а пры і ў канцы жыцця, з’яўляючыся акадэмікам Казахскай АН, стаў царкоўным старастам прыхода горада Алма-Аты.

Зубковіч старадаўняе беларускае шляхоцкае прозвішча і сустракаецца ўжо ў Перапісу войскаў ВКЛ ад 1528 г.

pawet @ 2009-10-19T19:35:00

2009-10-19T16:39:55Z

З ранейшага на Павеце:

Трусаў А.А. Невядомыя беларускія дзяржавы

у djvu

Новае на Павеце

2009-10-18T11:05:00Z

Смалянчук Алесь. Паміж краёвасцю і нацыянальнай ідэяй. Польскі рух на беларускіх і літоўскіх землях. 1864 - люты 1917 г. СПб.: Невский простор, 2004. - 406 с.

Другое, выданне фундаментальнай манаграфіі Алеся Смалянчука, доктара гістарычных навук, прафесара ЕГУ, дырэктара інстытута гістарычных даследаванняў ЕГУ.

pawet @ 2009-10-17T22:15:00

2009-10-17T19:23:24Z

узята адсюль

“Асоба і час”

2009-10-16T16:01:53Z

Атрымаў біяграфічны альманах “Асоба і час”
Пачынаю чытаць.
Але ж і проста пагартаць яго - адна любата. Па загалоўкам артыкулаў і прозвішчам аўтараў бачна што узровень гэтага альманаха вельмі высокі. Неабходнасьць падобнага выданьня ў Беларусі была заўжды. Жадаю толькі каб ён стаў стабільным штогоднікам. І каб гадоў гэтак, праз 150 нашы пра... пра ...унукі маглі зпампаваць з іхняга інэта 100 тамоў гэтага альманаха.

Змест альманаха

Вольга Іванова. Захаванне асабістых архіваў беларускіх навукоўцаў і грамадска-палітычных дзеячоў

Іван Саверчанка. Эпоха Жыгімонта І Старога ў беларускіх хроніках.Хроніка княжання Жыгімонта І Старога / пераклад І. Саверчанкі

Александр Федута. Квартирант (Письма М. Малиновского И. Лелевелю)

Вольга Гарбачова. Ганна Герыч і яе успаміны. Успаміны Ганны Герыч з Рэйтанаў, якая памерла ў Парыжы ў 1857 г.

Дзмітрый Матвейчык. Дамінік Квяткоўскі і яго “Думкі пра фарміраванне ўзброенай сілы”

Дамінік Квяткоўскі. Думкі пра фарміраванне ўзброенай сілы, дастатковай у любым выпадку, з найбольшай ашчаднасцю Радзімы і карысцямі індывідуальнымі і агульнымі.

Евгения Строганова. Генерал И.В. Гурко глазами современников (по письмам Е.В. Салиас де Турнемир)

Елена Куранда. «Очень старый человек…»: неизвестное послание М.С. Альтмана Н.И. Альтману

Уладзімір Содаль. Абуджаны “Дудкай беларускай”

Юльян Сергіевіч. Успаміны.

Віталь Скалабан. “Вам, як гісторыку, не зашкодзіць ведаць…” (Лісты Зоські Верас да Віталя Скалабана. 1979 – 1988).

Сяргей Харэўскі. Стагоддзе вачыма мастака. Успаміны Яўгена Ціхановіча.

Валерий Задаля. Владимир Баран – человек и педагог.

Аляксандр Уліцёнак. Міхаіл Зімянін: “Ідыётаў, якія носяцца са сталінскімі партрэтамі, хапае дагэтуль…”

Сергей Шапран. «Да поможет Вам Бог. Наш литературный Бог» (Встречи и беседы с Янкой Брылем)

Міхась Скобла. Лісты самотніка. Эпісталярная спадчына Алеся Салаўя.

Михась Ильинский. Неоконченная история одного плагиата.

“Асуджаючы Пастэрнака… Стэнаграма абмяркавання ў Сакратарыяце Саюза пісьменнікаў Беларусі” / Публікацыя Сяргея Шапрана.

Переписка А.Т. Твардовского и Василя Быкова / Публикация В.А. Твардовской и С. Шапрана
Ингрида Соколова. Василь Быков – Гражданин Мира. Воспоминания.

Андрэй Расінскі. Пётр Машэраў: Старонкі ўбачанай біяграфіі

Семен Букчин. История одной фотографии. Как я не стал автором фильма об Иване Мележе.

Марина Черняк. Род Якова Кругера

Ігар Дмітрыеў

2009-10-15T17:34:55Z

Чытаю кнігі д. х. н. Ігара Дмітрыева.
Адмысловец найвышэйшага класа ў гісторыі навукі.
Яго артыкулы ў інтэрнеце:
Искушение святого Коперника: ненаучная структура научной революции.
О мостах и фонарях.
"Союз ума и фурий": ученые в эпоху Французской революции.
Творчество и чудотворство: природознание в придворной культуре Западной Европы в эпоху интеллектуальной революции XVI- XVII веков.

на торэнце ягоныя лекцыі
Дмитриев И.С. - Лекции по истории науки Дмитриев И.С., 2009, 48 кб/с

О астрофизике Шкловском И.С.

2009-10-13T14:25:20Z

Природная веселость нет-нет, да и проявляла себя в Шкловском самым
неожиданным образом. Причем порой сама судьба помогала астрофизику в
его хулиганствах. Однажды после знаменитого XX съезда нашей горячо
любимой партии Шкловского в составе научной делегации судьба занесла в
Грузию. И надо ж такому случиться, перед самым вылетом из Москвы он
купил и съел на улице пирожок! Пирожок, как это часто бывало в СССР,
оказался с тухлецой. И уже в автобусе, пересекающем солнечную Грузию,
московский пирожок дал о себе знать.
Сигнал из желудка астрофизик принял и правильно расшифровал. Но
поделать ничего не мог: вокруг сидел целый салон его более молодых
коллег, а местность, по которой передвигался автобус, не изобиловала
ни кустами, ни деревьями, так что просить водителя остановиться
означало опозорить себя перед юной научной порослью. И астрофизик,
закусив губу, терпел адские спазмы, стараясь удержать внутри то, что
отчаянно рвалось на волю. Тянулись мучительные минуты, десятки минут,
а автобус потряхивало, и когда-нибудь организм просто не выдержал бы!
Это Шкловский отчетливо понимал.
И тут ему в голову от отчаянья пришла гениальная, как тогда
показалось, идея: автобус проезжал мимо городка Гори, где находится
дом-музей Сталина. «А не заехать ли нам поклониться Вождю?» –
осторожно бросил идею в массы Шкловский, рассчитывающий, что уж при
музее-то туалет должен быть непременно! Не сразу, но массы его
поддержали, и через какое-то время автобус уже подруливал к музею.
Музей был закрыт.
Свет померк в глазах Иосифа Самуиловича. Но тут судьба смилостивилась
над ним. Мгновенно, откуда ни возьмись, налетели тучи, и начал сеяться
дождь. Несостоявшиеся экскурсанты бросились обратно в автобус, и
Шкловский остался во внутреннем дворике музея один. Он мгновенно
подскочил к запертой двери мемориального домика, где родился Отец Всех
Народов, рывком сбросил штаны и…
Трудно сказать, какое зрелище открылось на следующий день перед
работниками музейного комплекса, учитывая, что естественный позыв
ученому нечеловеческим усилием воли удалось подавлять и накапливать в
течение очень длительного времени.
Но зато потом, по его собственному признанию, астрофизик почувствовал
такое облегчение, такую солнечную эйфорию… Причем эйфория эта была не
только физического свойства, но и морального, ведь он выразил свое
отношение к Лучшему Другу Физкультурников самым адекватным и
максимально доходчивым образом.

Шкловский был также необычайно острым и быстрым на язык. В 1973 году
он на долгий срок стал невыездным за то, что вместе с Сахаровым
подписал письмо в защиту астронома-диссидента Любарского. И это было
сделано в то время, когда сорок членов Академии наук в едином порыве
подписали публичную декларацию, осуждающую Сахарова. Коммунистическая
партия немедленно наказала Шкловского – астрофизика не пустили на
конференцию в Гренобль, несмотря на то, что международное научное
сообщество пригласило его туда сделать один из самых престижных
докладов.И когда иностранные коллеги спрашивали, где же мистер Шкловский,
выездные советские ученые (видимо, из тех сорока, что подписали
правильную бумагу) отвечали, что «Шкловский очень занят» или что «у
него очень плохое здоровье». После серии таких ответов один
американский астроном, встретившись с Иосифом Шкловским, спросил: «Я
слышал, у вас плохо со здоровьем?» На что Шкловский незамедлительно
выдал: «Да, у меня диабет. Слишком много Сахарова!»

2009 - Міжнародны год астраноміі

2009-10-11T12:45:55Z

А вось і відэа. Эпсілон Ліры глядзеў.

NASAtelevision: President Obama kicked off Astronomy Night on the South Lawn of the White House. Some 150 middle school students from the Washington area got to learn more about their universe using more than 20 telescopes provided by NASA and other organizations. They observed Jupiter, the moon and selected stars. Other activities included science presentations with samples of meteorites and moon rocks. NASA's Museum Alliance, a consortium of museums, science centers and planetariums conducted activities worldwide to coincide with the White House event. Astronomy Night helped note the International Year of Astronomy, a global celebration of contributions to society and culture in the 400 years since Galileo first used a telescope.

Старонка гісторыка Алега Дзярновіча

2009-10-09T16:22:22Z

Новае на Павеце:

Старонка гісторыка Алега Дзярновіча

На старонке:

Шмат сэнсаў Рэспублікі

Плач па Вялікім Княстве

К истории дискуссии о месте коронации Миндовга в 1253 г.

Кава

pawet @ 2009-10-06T20:29:00

2009-10-06T17:30:08Z

Цікава:
ВЛАДИМИР БУКОВСКИЙ: ПОЛИТКОРРЕКТНОСТЬ ХУЖЕ ЛЕНИНИЗМА

pawet @ 2009-09-30T16:24:00

2009-09-30T13:39:40Z

Сайт "Будзьма" ў "Календары 30 верасня", паведамляе, пра тое, што сёння нарадзіўся Марцін Пачобут- Адляніцкі.

Так, вось, ён нарадзіўся 30 кастрычніка.

Глядзець тут, ці біяграфію Пачобута напісаную Снядэцкім, ці біяграфічны слоўнік Полаўцава.

Avenue de l'Observatoire

2009-09-30T13:05:28Z

Мастак Charles Pierre Daubigny, 1867.
Парыж. Алея, вядучая да абсерваторыі.

У старейшую абсерваторыю Еўропы з Люксембургскага саду вядзе "Праспект Абсерваторыі". Абсерваторыя была пабудавана ў 1671 г., на некалькі гадоў раней Грінвічскай, і цяпер гэта самая старая астранамічная абсерваторыя з тых, якія ўсё яшчэ выкарыстоўваюцца для правядзення даследаванняў. Калісьці яна знаходзілася за межамі горада.

Па гэтай вуліцы хадзілі Касіні, Араго, Леверье, Пачобут - Адляніцкі і шматлікія іншыя знакамітыя астраномы.